IJSPRET VOOR VELEN

Na de kerstvakantie begonnen we op De Gouden Kraal enthousiast en uitgerust aan het zogenaamde tweede semester.

Op maandag kwam al het idee op om op woensdag te gaan schaatsen. Het weer zou nog roet in het eten kunnen gooien. Gelukkig bleef de vorst aanhouden en ook de wind bleef weg. Daarom konden de ‘ijsmeesters’ het verlossende woord spreken: het gaat door!

Hans had met steun van stagiaires al de nodige voorbereidingen getroffen. Er waren glijbanen, ijshockeyvelden, een wedstrijdbaan, een ‘stokring- of ringstokbaan'... en er lag een heel dun laagje sneeuw. Gelukkig waren er stoere mannen (van de honkbalclub?) met een trekkertje en een ‘veegijzer’ zodat de ijsvlakte er redelijk schoon uitzag. Al gauw verschenen de eerste ouders rond of op de ijspiste.

Rond tienen kwamen de eerste leerlingen aan. Schaatsen in vele maten en uitvoeringen werden ondergebonden/aangetrokken en toen .... de één wegflitsend, de ander krabbelend met veel armgezwaai. Voor de kinderen die niet wilden schaatsen of die geen schaatsen hadden was er evengoed ijspret, want alle spelletjes waren ook te doen zonder schaatsen of met een slee.

Geweldig om al die kinderen samen te zien genieten op en rond het ijs:

• Fanatiek, met een stok in de hand, een ring vooruit duwen over het ijs;
• als een kluwen over een puck struikelen met een stick in de hand;
• elkaar bekogelen met zachte sneeuwballen;
• ‘slierten’ met een ander kind op de slee;

En dat alles zonder een onvertogen woord en .... zonder ongelukken (op een kleine pleister na).

Rond elven verschenen ouders met thermoskannen (waarin chocolademelk) en koekjes. Na de versnapering ‘vlogen’ de kinderen weer het ijs op.

Om 12 uur werden de leerlingen weer in groepen bijeengeroepen en vervolgens werd er teruggewandeld naar school. Met blossen op de wangen en leuke verhalen gingen de kinderen vervolgens weer naar huis.

Het was een heerlijke ervaring!

Als de winter aanhoudt, zou er wel eens weer een mini-elfstedentocht gehouden kunnen worden.

Wat mij betreft blijft het nog minstens twee weken vriezen.

Vol verwachting klopt ons (schaats)hart.

Theo Egberink