|
Terwijl diverse ouders en de teamleden bezig zijn om de school weer "af te tuigen" geniet ik nog na van onze kerstsfeer.
Elke ochtend als de kinderen binnen kwamen in de afgelopen week, was er al een kerstsfeer: overal brandden kleine lichtjes en stonden prachtig versierde bomen.
Op donderdag 18 december, rond de klok van 5 uur, kwamen de leerlingen binnen met in hun handen heerlijke dingen voor het "kerstdiner". Toen de jas uitging zag je jongens en meisjes in prachtige jurken, mooie kapsels met glitters, leuke overhemden met stropdassen of strikjes. Iedereen was in een feestelijke stemming.
In de grote hal kwam iedereen samen.
Natuurlijk werd er gezongen en ook het kerstverhaal mocht niet ontbreken. Hoogtepunten waren de optredens van enkele ouders met hun kind. Lotta en haar moeder zongen een Zweeds kerstliedje; de ouders van Kyara speelden en zongen een heel mooi Moluks kerstliedje; Mika en zijn vader bliezen twee kerstliedjes op hun trompet; als afsluiting zong en danste Zhinus met haar moeder een Perzisch nieuwjaarsliedje.
In de klaslokalen stond een lekker buffet met hapjes die de kinderen en/of hun ouders hadden gemaakt. Aan gezellig gedekte tafels werd gesmuld. Tussendoor werd er gezongen en opgetreden door klasgenoten. Eén van de leerlingen zei tijdens het diner: "Ik vond het heel mooi. Jammer dat ik de woorden niet kon verstaan. Gelukkig hebben ze wel een beetje uitgelegd waarover het ging."
Buiten had de MR (met versterking) alles in gereedheid gebracht voor de kerstborrel. Het plein stond vlak voor zevenen "bomvol" ouders die met een bekertje chocolademelk of glühwein gezellig stonden te praten. Uit veel groepen kwamen schalen met lekkere "restjes" die gretig aftrek vonden.
Alles is weer in dozen, kratten, plastic zakken en dergelijke gedaan.
Het is wel even wennen.
Gelukkig hangen er nog (tijdelijk) de geuren van "kniepertjes" die Virginie en Tiny aan het bakken zijn.
Dankjewel kerstcommissie, dankjewel ouders die hielpen en meegenoten.
We kunnen voldaan aan de kerstvakantie beginnen. Tot 5 januari 2009.
Theo Egberink
| 
